fucking bastard. walang kwenta. o di ba, nagmukha akong tanga. grabe, hindi ako makapaniwalang nagkaganoon ako para lang sa WALA. to say na nasaktan ako is a HUGE understatement. hindi lang ako nasasaktan, nagmukha pa akong tanga. bwiset sa buhay. nung isang linggo pa pala eh, bakit mo pinatagal?? grabe, ayun ako, nagkakanda-ugaga. grabe. eh di sana hindi na ako nag-aksaya ng isang linggo sa pagpapaka-effort. lecheng effort. putang inang effort. pero sige, ako naman ang nagdesisyon na gawin ang bagay na iyon-- ang magpaka-effort jan. bwiset. kahit na nakikita ko namang malabo. pero sige lang. sabi mo nga dati, gusto mong mag step-up ako. aya ayun. ever since ng pag-uusap natin na iyon, nagstep-up akom nagpaka-effort. bwiset. dahil gusto kong maging maayos ang lahat. dahil gusto kong tumagal tayo. dahil gusto ko ang relationship natin, kahit mahirap. hay nako, dahil siguro mahal kita. ewan ko ba, hindi ko talaga magawang magalit sa yo sa harap mo, o kahit sa phone man lang. ngayon lang. dahil pinagmukha mo akong TANGA. naalala ko nga yung sa theo-- love is not a feeling; it's a decision. kaya kahit anong hirap, dahil pinili ko itong relationship natin, dahil IKAW ang pinili ko, pinanindigan ko iyon. hinding hindi mo masasabi na hindi ako sumubok, na hindi ako nagpakahirap sa relationship na ito. ang kapal ng fezz mo kung sabihin mong hindi mong wala akong effort o kung hindi mo nakikita o nararamdaman. PUTANG INA, kung hindi mo nararamdaman o nakikita, KASALANAN MO yun, dahil if i know, you just REFUSE to SEE it. putang ina talaga. sayang, alam mo yun? dahil kung mutual lang itong willingness to work this out, talagang maaayos ito. naiinis ako dahil parang ako lang talaga ang may gusto nitong relasyon na ito. oo nga pala, sorry, my mistake. WALA NA nga pala. haha. hindi ko pa alam ang rason mo para pagdesisyunan ito, pero eto lang a: bakit hindi mo naman ako sinabihan beforehand na ayaw mo na pala??? like, let me see, some time last week? punyeta. coz if i feel na we cans till work it out, then I AM MORE THAN WILLING to do so. tangina. ang hirap pala talaga kung mahal mo yung tao, pero ikaw hindi nya mahal. hay. lahat naman ng bagay nabibigyan ng solusyon. pero ano bang magagawa ko kung ayaw mo talaga sa akin? sobrang sakit lang talaga. nakikita mo kasi yung pagbabago.... dati nakikita mong mahal na mahal ka ng taong ito, pero habang tumatagal, nakikita mo ring parang ayaw na niya sa yo. at kahit anong gaawin mo, kahit anong effort pa ang ibigay mo, wala talaga. grabe, ang sakit. walang katumbas na sakit. ngayon lang ako nasaktan nang ganito sa buong buhay ko. well, congrats to myself, there's a first time for everything. haha. o di ba, when did you experience something for the first time? haha. ngayon yon. hahahahaha. nakakabwiset talaga. hay nako. and the fact that he said it with so much calm, like it was something that was as a matter of fact. sana man lang naramdaman ko yung sincerity sa sorry mo, eh hindi eh.

by the way, hindi ako galit. naglalabas lang ng sama ng loob para kinabukasan, at sa next time na magkikita tayo, hindi na ako magiging bayolente. at shempre, lahat ng ito, lahat ng sama ng loob ko, ay dahil lang naman sa WALA KA KASING SINASABI. malamang pag nag-usap na tayo, hindi na masama ang loob ko. haha. pasensya ka na kung may nakakabasa nitong ibang tao. wala akong pakialam sa iniisip ninyo. pati na sa iniisip MO. i think i'm entitled to express my feelings. yes, my feelings na wala mashadong basis dahil hindi ko pa naman talaga alam ang tunay na dahilan. haha.

in fairness, wala akong mashadong iniyak ngayong gabi. mas madami pa akong naiyak last week. siguro kahit papano, naramdaman ko nang wala na nga talaga. in fairness, ang galing ko naman. haha. to the next level ang akong intuition. hahahaha.

hay. wala man lang pampalubag-loob.