fucking bastard. walang kwenta. o di ba, nagmukha akong tanga. grabe, hindi ako makapaniwalang nagkaganoon ako para lang sa WALA. to say na nasaktan ako is a HUGE understatement. hindi lang ako nasasaktan, nagmukha pa akong tanga. bwiset sa buhay. nung isang linggo pa pala eh, bakit mo pinatagal?? grabe, ayun ako, nagkakanda-ugaga. grabe. eh di sana hindi na ako nag-aksaya ng isang linggo sa pagpapaka-effort. lecheng effort. putang inang effort. pero sige, ako naman ang nagdesisyon na gawin ang bagay na iyon-- ang magpaka-effort jan. bwiset. kahit na nakikita ko namang malabo. pero sige lang. sabi mo nga dati, gusto mong mag step-up ako. aya ayun. ever since ng pag-uusap natin na iyon, nagstep-up akom nagpaka-effort. bwiset. dahil gusto kong maging maayos ang lahat. dahil gusto kong tumagal tayo. dahil gusto ko ang relationship natin, kahit mahirap. hay nako, dahil siguro mahal kita. ewan ko ba, hindi ko talaga magawang magalit sa yo sa harap mo, o kahit sa phone man lang. ngayon lang. dahil pinagmukha mo akong TANGA. naalala ko nga yung sa theo-- love is not a feeling; it's a decision. kaya kahit anong hirap, dahil pinili ko itong relationship natin, dahil IKAW ang pinili ko, pinanindigan ko iyon. hinding hindi mo masasabi na hindi ako sumubok, na hindi ako nagpakahirap sa relationship na ito. ang kapal ng fezz mo kung sabihin mong hindi mong wala akong effort o kung hindi mo nakikita o nararamdaman. PUTANG INA, kung hindi mo nararamdaman o nakikita, KASALANAN MO yun, dahil if i know, you just REFUSE to SEE it. putang ina talaga. sayang, alam mo yun? dahil kung mutual lang itong willingness to work this out, talagang maaayos ito. naiinis ako dahil parang ako lang talaga ang may gusto nitong relasyon na ito. oo nga pala, sorry, my mistake. WALA NA nga pala. haha. hindi ko pa alam ang rason mo para pagdesisyunan ito, pero eto lang a: bakit hindi mo naman ako sinabihan beforehand na ayaw mo na pala??? like, let me see, some time last week? punyeta. coz if i feel na we cans till work it out, then I AM MORE THAN WILLING to do so. tangina. ang hirap pala talaga kung mahal mo yung tao, pero ikaw hindi nya mahal. hay. lahat naman ng bagay nabibigyan ng solusyon. pero ano bang magagawa ko kung ayaw mo talaga sa akin? sobrang sakit lang talaga. nakikita mo kasi yung pagbabago.... dati nakikita mong mahal na mahal ka ng taong ito, pero habang tumatagal, nakikita mo ring parang ayaw na niya sa yo. at kahit anong gaawin mo, kahit anong effort pa ang ibigay mo, wala talaga. grabe, ang sakit. walang katumbas na sakit. ngayon lang ako nasaktan nang ganito sa buong buhay ko. well, congrats to myself, there's a first time for everything. haha. o di ba, when did you experience something for the first time? haha. ngayon yon. hahahahaha. nakakabwiset talaga. hay nako. and the fact that he said it with so much calm, like it was something that was as a matter of fact. sana man lang naramdaman ko yung sincerity sa sorry mo, eh hindi eh.
by the way, hindi ako galit. naglalabas lang ng sama ng loob para kinabukasan, at sa next time na magkikita tayo, hindi na ako magiging bayolente. at shempre, lahat ng ito, lahat ng sama ng loob ko, ay dahil lang naman sa WALA KA KASING SINASABI. malamang pag nag-usap na tayo, hindi na masama ang loob ko. haha. pasensya ka na kung may nakakabasa nitong ibang tao. wala akong pakialam sa iniisip ninyo. pati na sa iniisip MO. i think i'm entitled to express my feelings. yes, my feelings na wala mashadong basis dahil hindi ko pa naman talaga alam ang tunay na dahilan. haha.
in fairness, wala akong mashadong iniyak ngayong gabi. mas madami pa akong naiyak last week. siguro kahit papano, naramdaman ko nang wala na nga talaga. in fairness, ang galing ko naman. haha. to the next level ang akong intuition. hahahaha.
hay. wala man lang pampalubag-loob.
by the way, hindi ako galit. naglalabas lang ng sama ng loob para kinabukasan, at sa next time na magkikita tayo, hindi na ako magiging bayolente. at shempre, lahat ng ito, lahat ng sama ng loob ko, ay dahil lang naman sa WALA KA KASING SINASABI. malamang pag nag-usap na tayo, hindi na masama ang loob ko. haha. pasensya ka na kung may nakakabasa nitong ibang tao. wala akong pakialam sa iniisip ninyo. pati na sa iniisip MO. i think i'm entitled to express my feelings. yes, my feelings na wala mashadong basis dahil hindi ko pa naman talaga alam ang tunay na dahilan. haha.
in fairness, wala akong mashadong iniyak ngayong gabi. mas madami pa akong naiyak last week. siguro kahit papano, naramdaman ko nang wala na nga talaga. in fairness, ang galing ko naman. haha. to the next level ang akong intuition. hahahaha.
hay. wala man lang pampalubag-loob.
"any status where a person or project is held up, and nothing can be done until another action happens" (wikipedia)diversion. perversion. conversion.
attraction. conversation. evolution.
kapit.
Filed under: life's like that
alam mo yung pakiramdam kapag nakasakay ka sa roller coaster, yung may loop? alam mong darating ang panahon-- iilang segundo na nga lang-- kung kailan babaliktad ang mundo mo.
at hihigpitan mo ang kapit mo.
at kahit kabado ka o takot o parang lumuluwang yung seatbelt mo, ok lang. alam mo naman din kasing panandalian lang. babalik ka din sa lupa.
at sa iyong pagbaba, maaaring sumuka ka at mahilo. at ayaw mo na uling sumakay. ngunit maaari din namang nasiyahan ka at ipagpatuloy ang pakikipagsapalaran, ang pagsubok, ang pagsakay.
hawak lang. kapit lang. oras lang naman ang mawawala.
at hihigpitan mo ang kapit mo.
at kahit kabado ka o takot o parang lumuluwang yung seatbelt mo, ok lang. alam mo naman din kasing panandalian lang. babalik ka din sa lupa.
at sa iyong pagbaba, maaaring sumuka ka at mahilo. at ayaw mo na uling sumakay. ngunit maaari din namang nasiyahan ka at ipagpatuloy ang pakikipagsapalaran, ang pagsubok, ang pagsakay.
hawak lang. kapit lang. oras lang naman ang mawawala.
don't worry, the title does not have anything to do with the content of this post-- which i know defeats the purpose of having one, but so what?
it's funny, it's been almost a year and yet i still visit it. it amazes me to see how much we have in common-- or what we don't have in common, for that matter.
Tuwing ika'y nakikita...
----------
hoy ikaw. yes, ikaw. wala lang, sobrang miss na kita.
next time na lang ako magdadrama.
it's funny, it's been almost a year and yet i still visit it. it amazes me to see how much we have in common-- or what we don't have in common, for that matter.
Tuwing ika'y nakikita...
Kawalan ng hininga.
----------
hoy ikaw. yes, ikaw. wala lang, sobrang miss na kita.
next time na lang ako magdadrama.
..and rise above the flame
Filed under: life's like that, soundtripping, sunny side up, work work workA decade ago, I never thought I would be,
at twenty three, on the verge of spontaneous combustion.
Woe-is-me.
But I guess that it comes with the territory;
an ominous landscape of never ending calamity.
I need you to hear, I need you to see that I have had all I can take and
exploding seems like a definite possibility to me.
So pardon me while I burst into flames.
I've had enough of the world and it's people's mindless games.
So pardon me while I burn and rise above the flame.
Pardon me, pardon me....I'll never be the same.
Not two days ago, I was having a look in a book
and I saw a picture of a guy fried up above his knees.
I said, "I can relate," cause' lately I've been thinking of combustication
as a welcomed vacation from the burdens of the planet earth.
Like gravity, hypocrisy, and the perils of being in 3-D...
and thinking so much differently.
So pardon me while I burst into flames.
I've had enough of the world and it's people's mindless games.
So pardon me while I burn and rise above the flame.
Pardon me, pardon me....I'll never be the same.- Incubus, Pardon Me
one of my all-time favorites. before i thought that it was so angsty, but it's actually an optmistic song. i miss the old incubus.
----------
today i had my interview in scribbleworks. it's exactly the kind of company i want to work for! i was deaf for a while because of my screaming inside my head "pick me! pick me!"
----------
and then i finally realized: why the hell do i allow myself to be subjected to these things?!
finally, earth to lisa. f i n a l l y.
----------
today i had my interview in scribbleworks. it's exactly the kind of company i want to work for! i was deaf for a while because of my screaming inside my head "pick me! pick me!"
----------
and then i finally realized: why the hell do i allow myself to be subjected to these things?!
finally, earth to lisa. f i n a l l y.








